Tijdens mijn bodybuilding carrière heb ik al snel geleerd dat motivatie van binnenuit komt en niet altijd van anderen. Het lijkt de dag van gisteren dat ik me voor het eerst interesseerde in bodybuilding. Op dat moment was ik 34 jaar, woog tussen de 70 en 75 kg en was mijn bankdruk prestatie 65 kg (maximaal, met flink getril). Mijn vrienden dachten dat het hun plicht was om mij er op te wijzen dat ik te oud en te klein was om dit te doen. Ze zeiden dat ik op dit punt in mijn leven geen tijd had om een carrière in bodybuilding te starten. Hun bedoeling waren goed; ze probeerden me gewoon te beschermen voor een teleurstelling. Maar ze konden me niet van binnen zien; ze konden mijn dromen niet zien.
Motivatie, in zijn simpelste vorm, is de mogelijkheid om "succes te zien, voelen en ervaren in je dromen." Het kan zijn dat je niet altijd de juiste stappen weet te nemen of welke weg je moet inslaan. Soms weet je zelfs niet waar je moet beginnen. Je weet alleen waar je wilt zijn en hoe het zal voelen wanneer je dat punt bereikt. Je stippelt je eigen route uit en gedurende de weg erheen zul je teruggeduwd, neergeslagen en bekritiseerd worden. Wat moet je doen?
Velen van ons halen mogelijkheden voor onszelf weg door te vroeg de strijd op te geven. Onze grootste uitdaging is om zelf-vernietigende gedachten te overwinnen en door te blijven gaan. Wanneer iemand mij verteld dat hij of zij een doel probeerde te bereiken maar het niet lukte, vraag ik altijd, "Hoe lang heb je het geprobeerd en wat heb je tijdens de weg geleerd.
Zoek niet naar een ontsnappingsroute. Zoek niet naar een excuus om falen goed te praten. Waneer je maar lang en hard genoeg op de deur van mogelijkheden klopt, zal uiteindelijk iemand opendoen. Zoals een wijze man mij eens vertelde, "Yohnnie, je moet begrijpen dat je altijd machtiger bent dan de omstandigheden die je omringen, zo lang je tijdelijke terugslagen, harde tijden of verliezen niet als een permanente toestand accepteert.
Als een amateur was het mijn doel om het beste middelgewicht in de wereld te worden. Jaar na jaar werd ik teleurgesteld. Mensen bleven me vertellen, "yohnnie, dit is jouw jaar," terwijl ik iemand anders weg zag lopen met de titel. Maar ik hield vol en leerde van mijn fouten. Uiteindelijk bereikte mijn reis in 1995 zijn hoogtepunt. Ik won de eerste plaats tijdens de Pan American Games in Agentinië; de totale titel bij de NPC Team Universe Kampioenschappen; en een gouden medaille tijdens de Wereld Amateur Kampioenschappen in Guam, welke mij de titel "Mr. Universe" gaf. Ik was de enige Amerikaan die dit bereikte. Wat een jaar!
“Yohnnie’s Magnificent Seven”:
| 1. Bestudeer je uitdaging (bijv. Hoeveel weet je werkelijk over voeding, training en herstellen?). |
| 2. Schrijf je hoofddoel op om jezelf er elke dag aan te herinneren. |
| 3. Maak vijf kleinere doelen om te bereiken tijdens je weg naar je hoofddoel. |
| 4. Zie iedere terugval als een opstap voor iets beters. |
| 5. Wees niet te trots om hulp te vragen. |
| 6. Forceer je reis niet te veel; geniet van elk moment op elke dag. |
| 7. Houd nooit op met dromen! |
We hebben allen de mogelijkheid om iets groots te bereiken. Ik wil dat je het leven ten volste aangaat. Ik wil dat je je leven gepassioneerd en moedig leeft. Vertrouw op de "Magische Zeven" en zie hoe jouw reis zich openbaart.
Yohnnie Shambourger c/o Yohnnex Sports, Inc., PO Box 92171, Washington, DC 20090-2171